เอาตรงๆเลยคือเป็นคนที่เกลียดการโดนแซวมาก พอแซวปุ้ปเสียความมั่นใจไปทุกทีเลย แล้วช่วงนี้ก็บ่อน้ำตาตื้นง่ายด้วย แต่ก็นะไม่รู้จะไประบายที่ไหน มีที่เดียวคือห้องนอนแต่ห้องนอนโดนรื้อไง เลยต้องกลั้นไว้ตลอด เราไม่อยากให้ใครเห็นเราร้องไห้ แม้แต่พ่อแม่พี่น้องเราก็ไม่อยากให้เห็น กลัวเขาจะโดนด่าว่าไร้สาระ คนที่บ้านไม่มีใครเข้าถึงความรู้สึกเราสักคน เราจะโกรธ จะเศร้า หรือเสียความรู้สึกบลาๆ ก็ไม่มีใครเข้าถึงเลย มีแต่จะแหย่ให้อารมณ์เสียกว่าเดิมแล้วเขาก็ตลกด้วยนะ พูดแล้วอยากจะร้องไห้อะ ต้องพึ่งตัวเองมาตลอด เราอยากมั่นใจในตัวเอง พัฒนาตัวเอง มีความคิดอยากจะออกกำลังกาย แต่พอทำสิ่งที่บอกไปแค่2 3 วัน เราก็เลิกเพราะแม่เรารู้แล้วแกก็ไปบอกต่อญาติ แล้วเขาก็หัวเราะใส่ แถมมาแซวเล่นหยอกๆอีกว่า สะเทือนบ้าน ไขมันกระเพื่อมแล้วมั้งง บ้านจะพังมั้ย55555 ไหนจะมาดูถูกอีก คนอื่นแลดูตลกนะ แต่สำหรับตัวเราเองมันดูโคตรไม่ตลก เป็นอะไรที่ไม่ชอบแถมเกลียดอีกต่างหาก หลังจากนั้นเราก็ไม่กล้าทำอะไรพวกนี้อีก เราควรจัดการกับความรู้สึกอ่อนแอยังไงดี เราอยากเข้มแข็ง เราอยากใจแข็งบ้าง เราอยากปรึกษาจิตแพทย์แต่กลัวจะโดนว่าเป็นคนบ้าอีก ใครแนะนำได้ เม้นมาหน่อยนะคะ🖤