เมื่อก่อนเป็นเด็กนิสัยเงียบๆนิ่งๆไม่ค่อยยิ้มหรือหัวเราะอะไรมากเพราะแม่เป็นคนดุมาก เป็นคนแบบนั้นตลอดมาจนช่วงมอปลาย มีภาพบางภาพตอนสมัยอนุบาลผุดขึ้นมาในหัว เหมือนเป็นเหตุการณ์ที่เราลืมไปว่ามันเคยเกิดขึ้น มันเป็นเหตุการณ์ที่เราไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อแถวบ้านที่ไปประจำ แล้วถูกลูกชายเจ้าของร้านล่วงละเมิดทางเพศ แต่ไม่ได้โดนสอดใส่ทำให้เราไม่ได้เจ็บอะไร แม่เลยไม่รู้ มานึกออกตอนมอปลายที่รู้แล้วว่าเหตุการณ์พวกนั้นมันคืออะไร เราไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลยเพราะรู้สึกแย่กับมัน เวลาได้ยินข่าวล่วงละเมิดเด็กมันทำให้เรานึกถึงภาพวันนั้นตลอด ปัจจุบันลูกชายเจ้าของร้านคนนั้นก็ยังอยู่แถวๆบ้านเวลาที่บังเอิญเจอกันมันเหมือนมีความลับที่ต่างคนต่างรู้ เราเลยไม่ค่อยกล้าออกจากบ้านเลย อึดอัดเวลาอยู่นอกบ้านมาก บางครั้งภาพเหตุการณ์บางอย่างก็ผุดขึ้นมากขึ้น เรานึกออกมากขึ้น ก่อนหน้านั้นไม่เคยอยากยอมรับว่าเคยเกิดขึ้น แต่พอนึกถึงมันก็หลั่งไหลเข้ามาจนต้องยอมรับกับตัวเองว่ามันเคยเกิดขึ้นจริง