ตั้งแต่เราเข้ามหาลัยเราเคยเชื่อใจเพื่อนกลุ่มนึงมาปีกว่าๆจนกระทั่งเรามีแฟนทุกคนต่างก็ด่าว่าเราแรดลับหลังเรา ต่อมาก็เริ่มใส่ร้ายเราต่างๆนานา แค่เราขยับตัวนิดหน่อยคนพวกนั้นก็จะเริ่มแซะไม่ก็นินทาเราทันที ตอนแรกที่มีเพื่อนมาบอกเราก็ไม่เชื่อเท่าไหร่เพราะเราเชื่อใจพวกเขามาก จนเราบังเอิญได้ยินเองมันเจ็บจนจุกแน่นอกไปหมด เราร้องไห้เพราะเราเสียความรู้สึกที่เราอุตส่าห์เชื่อใจกันมา พอคิดถึงภาพที่เราเคยอยู่ด้วยกันมันคงเป็นแค่ของปลอมใช่ไหม ตอนนี้เราเริ่มโอเคแล้วเพราะยังมีแฟนและเพื่อนอีกหลายคนที่ยังคงอยู่ข้างเรา แต่เรายังคงมีเสี้ยวนึงที่จมดิ่งอยู่กับความคิดแย่ๆพวกนั้น จึงมาสารภาพในเว็บนี้ ขอบคุณที่ฟังคำสารภาพของเรานะ :)