....เหมือนฝันไปไม่มีไรยืนยันได้ว่าเรื่องของเราเป็นเรื่องจริงไหม ความรู้สึกที่คุณมีให้เรามันจริงใช่หรือป่าว ไม่รู้ว่ามันเป็นความบังเอิญไหมที่เราทั้ง2ได้มารู้จักกัน เราไม่เคยทักใครไปก่อนเลยอยู่ๆวันนั้นพายุเข้าเราดันทักคุณไปซะงั้น เราเริ่มทำความรู้จักกันผ่านอักษร เราคุยกันถูกคอมากมีหลายอย่างเหมือนกัน เราถามเขาว่ามีแฟนยังเพราะเรากับเขาคุยกันบ่อยมาก เรากลัวจะไปทำให้เขาทะเลาะกัน เราชอบเขาตั้งแต่ได้เริ่มคุยนั้นร่ แต่พอรู้ว่าเขามีแฟนยุเราก้เริ่มพยายามออกห่าง ตอนแรกคิดว่าจะจีบก็ตัดใจทำใจให้เป็นเพื่อนเขา จะให้เราออกจากชีวิตเขาไปเลยก้ทำไม่ได้เราเป็นคนเงียบไม่ค่อยมีเพื่อนวันๆทำแต่งานไม่มีใครเข้าใจ เขาเป็นคนเดียวเรยร่ที่เราไม่ต้องพูดไรเขาก้เข้าใจทั้งที่พึ่งรู้จักกันไม่นานเพราะแบบนี้แหละถึงทำให้เรายอมเพื่อนถึงแม้ไม่ได้เป็นแฟนก็ตาม เราทั้งสองก็คุยกันแบบเพื่อนมาตลอดจนวันหนึ่งเขามาบอกว่าเขามีใครอีกคนในใจที่ไม่ใช่แฟนเขาอึดอัดไม่รุจะทำไง พูดไปพูดมาคนในใจเขาคือเรา เขาถามเราว่าคุยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆได้ไหมโดยไม่ต้องบอกแฟนเขา เราเลยบอกว่าให้เขาไปบอกแฟนเขาเถอะคนที่เจ็บที่สุดน่าจะเป็นแฟนเขา เขาก็ไปสารภาพกับแฟนเขา แฟนเขาก้เสียใจแหละแต่ก็ยอมให้โอกาสเขา เราเลยค่อยๆถอยออกมาทั้งที่เราแมร่งเหมือนใจจะขาดเลยทำตัวเป็นคนดีบอกเขาให้ไปขอคืนดีกันทั้งที่ในใจนั้นอยากได้เขาให้มีอยู่ด้วยกัน จนตอนนี้ในชีวิตเขาก็ไม่มีเราอีกร่ แต่มีแค่เราที่ยังเจ็บไม่หาย บางทีก็คิดว่าทำไมตอนนั้นเราไม่แย่งเขามา ทำแบบนี้มันดีแล้วจริงๆใช่ไหม ถ้ามันดีแล้วทำไมเรายังเจ็บและทรมานทุกครั้งที่กับไปดูแชทเก่าๆ ยังไม่คิดที่จะลืมเขาเลยยังแอบไปดูว่าเขามีความสุขดีหรือป่าว ยังคิดถึงเขาเสมอ... เรายังคิดถึงคุณอยู่นะถึงแม้ว่าบางครั้งเรายังแอบคิดว่าความรู้สึกของคุณคำว่ารักของคุณที่บอกเรามันจะใช่เรื่องจริงหรือป่าว... "คุณ"